سيان جرقويه اصفهان

سيان جرقويه اصفهان...

گرکويه سرزميني ناشناخته بر کران کوير نطفة تاريخ در بستر جغرافيا تكوين ميپذيرد.گَركويه، گرگويه، گَرگوا، گَرگو، گركو، چاركوه، جَركوهه، جَرقوه، زرقويه و سرانجام جَرقويه،نامهايي است كه در گذر روزگار بر اين سرزمين نهاده شده و در اينجا بر آنيم تا با جستجو در كتابها ونوشتارهاي تاريخي و بررسي گفتههاي پيشينيان به ريشهيابي و چگونگي هر يك از اين نامگذاريهابپردازيم و ناگفته نماند با آنكه بازماندههاي تاريخي بر جاي مانده در گوشه و كنار اين سرزمين ونوشتارهاي برخي از استادان تاريخ ايران نشانگر آن است كه اين سرزمين باستاني در روزگاران گذشتهيكي از شاخههاي بزرگراه كاروانرو ابريشم بشمار ميرفت. و همچنين تا آغاز سدة چهاردهمخورشيدي يكي از گذرگاههاي كاروانهايي بوده است كه پيوسته ميان شمال و جنوب ايران در رفتو آمد بودهاند، دربارة گذشتة اين سامان كمتر نامي در كتابهاي تاريخي به ميان آمده است و تنهابرخي از ايرانگردان آنهم به گونة انگشتشمار و جسته گريخته، نگاهي گذرا به اين سرزمين كويريداشتهاند كه در اينجا به بررسي دربارة نوشتههاي آنها و گفتههاي مردم دربارة انگيزة نامگذاري اينسرزمين باستاني ميپردازيم.در كتاب تاريخ اصفهان وري» ميخوانيم در زمان ديلميان دو بلدة حاكمنشين مخصوص دراصفهان بوده است: اول فيروزان لنجان در دو طرف زايندهرود دوم فارفاآن رودشت كه شهري نامي وبلوكات رودشتين، جرقويه و قهپايه از توابع آن قصبة گرانمايه بوده است» و از آنجا كه كتاب نامبردهبا بهرهگيري از نوشتههاي پيشينيان نگارش يافته است، چنين برداشت ميشود كه نام باستاني سيان جرقويه اصفهان...

محمد ایرانمنشمحمد ایرانمنش خواننده ای توانا در سبک کوچه بازاری است که در پانزدهم اسفند ماه سال 1319 در کرمان متولد شد. وی بعد از مدتی به تهران مهاجرت نمود و در محله سر چشمه سکونت پیدا کرد. او با گرایش و علاقه به صدای استاد قاسم جبلی به وادی هنر و خوانندگی در سن پانزده سالگی راه یافت که توسط استاد ابراهیم سلمکی آموزش دید و با روانه کردن آهنگ های همچون عجله کار شیطونه، خواهان کسی باش که خواهان تو باشد و خاطره بندر پهلوی و... مدتی بسیار خوش درخشید و توانست موفقعیتی برای خود کسب کند. ترانه عجله کار شیطونه مدتی بسیار قابل توجه اساتید هنری همچون انوشیروان روحانی و ابراهیم سلمکی قرار گرفت که در دوره فعالیتش در قبل از انقلاب حدود 18 آهنگ به یادگار ماند، که از جمله آهنگسازانی که با ایرانمنش همکاری داشتند می توان به صمد نوریان، آقای بدر و محمد نوری اشاره کرد و ترانه سرایانی چون بامداد جویباری، مرحوم احمد جوزانی و علی فخاری با او همکاری داشتند. در سال 1345 با شهرت و محبوبیت محمد ایرانمش در بین مردم، رادیو های ایران شروع به پخش آثار او نمودند. رادیو دریا و خوزستان از این دسته رادیو هایی بودند که در ارائه این آثار نقش به سزایی داشتند. در نتیجه این آثار توانست رضایت اکثریت مردم را جلب کند و باعث ایجاد کنسرت های گوناگون در سراسر ایران گردید. بعد از سال 1357 دو اثری دیگر را به نام های مدد کن یا علی و دلتو می سوزونم ارائه داد که توسط بامداد جویباری سروده شد. ایشان در سال 1368 ازدواج نمود و حاصل این ازدواج دو دختر و یک پسر می باشد. وی مدتی بعد از ارائه این دو آهنگ اجازه کار نگرفت و دیگر نتوانست به کار خود ادامه دهد. او همچنان با گذشت سال های زیاد دلتنگ هنرخوانندگی است و هم اکنون با دلی اَکنده سيان جرقويه اصفهان...